| تبليغات | X |
من پرشكوه ترين سرودهاي عالم را
در ستايش تو-اي دختر آفتاب-خواهم سرود.
من پرشورترين ترانه هاي عاشقي را
كه برخوردارترين معشوقان جهان از آن نصيبي نبرده اند،
برايت خواهم ساخت.
اي غزل غزل هاي دل من!...
همه جا خوب ترين گل هاي معطر شعر را
از باغ هاي عشق و صحراهاي اساطير خواهم چيد
و دسته گلي خواهم بست.
و در يك بامداد اسفندي،
به ياد نخستين پرستوي بهاري
كه بر يك عمر زمستاني پرگشود،
ارمغانت خواهم آورد.
مهراوه ي خوب من!
من از اقصاي زمين مي آيم،
از اقليم هاي افسانه،
درياهاي ناشناس
سرزمين هاي غريب.
من از اقصاي تاريخ مي آيم.
من همه ي قرن ها را بوده ام.